Fanny: "Kleurrijk Mexico...."

De Spaanse lessen gaan nu prima. Het is onvoorstelbaar dat ik nu gesprekjes kan volgen. Het spreken gaat nog wat moeizaam, maar dat komt vast wel in orde...Het heeft de tijd nodig. Maar het is hoe dan ook echt een hele mooie taal! Het is dan ook leuk om het te leren!

Ik heb met Romina (het jonge meisje van de familie) en tante Elo spelletjes gespeeld. Dat is leuk. Het zijn echt lieve mensen. En Romina kan ook wat Engels en als ik iets niet begrijp (wat vaak zo is) zegt ze heel langzaam woord voor woord de zin. En dan maar hopen dat ik het dan wel begrijp. Ze is het gewend dat de studenten in hun huis nauwelijks Spaans kennen. Er komen namelijk al sinds 12 jaar studenten in het huis... Dat geeft ook wel aan dat het een hele gastvrije familie is. Ze hebben ook een hondje: Mindy. Geen idee wat voor ras, maar ze ziet er grappig uit met haar lange lijfje, korte pootjes en lange oren

Zaterdagochtend ben ik met de moeder en dochter naar de manege geweest omdat Romina dan paardrijles heeft. Heel leuk! De paarden lopen erbij als zoutzakken, ze zijn allemaal oud (rond de 40 jaar!) en hebben het uiteraard ook warm. Maar ideaal voor een kind om de basis te leren. De kippetjes met hun kuikens rennen overal rond tussen de paarden. Een grote beestenboel dus...

Op zaterdagavond ben ik voor de eerste keer gaan stappen. Eerst ben ik met een medestudente (Rachel, 26 jaar Amerikaanse) naar een cafetje geweest en hebben daar wat gekletst met onze leraar. Het was er heel relaxed met reggea muziek. Beetje chillen dus.

Verder ben ik gisteren nog naar de ruines van de zapoteken (Monte alban) geweest, gelegen op een berg. Dat was interessant om te zien. Mexico is heel kleurrijk. Dat merk je bijvoorbeeld aan de huizen in allerlei kleuren van de regenboog (geel, blauw, rood, groen, rose enz) en de kleding. De mensen zijn heel vriendelijk. En oh ja..ze zijn klein. Mijn docent zei laatst: Er zijn 3 kenmerken van de Mexicaanse mannen: Klein (bajo), dik (gordo) en lelijk (feo)....Dat is natuurlijk niet waar, maar ja klein zijn ze wel... Je ziet palmbomen, cactussen en mooie bloemen in de bomen. Veel kleuren dus!

Verder zeg ik wel dat alles hier zo leuk en mooi is, maar Mexico kent ook hele andere kanten. Namelijk een kant van armoede en die is ook duidelijk zichtbaar. Sommigen bedelen. Anderen proberen op straat spulletjes en snoep te verkopen. Daarnaast is er ook een kant van corruptie. Veel mensen zijn arm en de regering is rijk. Veel leiders zijn in het verleden ook vermoord. Mensen die verandering willen brengen, worden hedendaags nog vermoord. Dus het is moeilijk om in zo´n situatie als deze verbetering te brengen.

Marieke: "super lief gezin en mooie excursies..."

Mijn gastgezin is echt super lief, ze hebben me zelfs om 10 uur 's avonds in de auto naar het centrum gebracht omdat ze niet wilden dat ik alleen op straat een taxi aan zou moeten houden. Het is wel echt jammer dat ze geen kinderen meer in huis hebben, want ik zou graag wat meer met de lokale jongeren/studenten in contact komen maar ben nu heeeeeeel erg op mijn hoede voor jongens met verkeerde bedoelingen!

Gisteren zijn we met alle 3 studenten van de taalschool en een leraar op excursie geweest naar Zaachila, een dorpje zo'n half uur per bus vanaf Oaxaca. Alleen zo'n busreis is al een beleving op zichzelf. Stel je voor dat de wegen in Mexico niet echt goed onderhouden zijn (vooral diep respect voor de mensen die hier in een rolstoel over de stoepen manouvreren!), tel daar een antieke bus bij op zonder vering... en je voelt je na een half uurtje alsof je in de centrifuge hebt gezeten, haha! Maar de prachtige omgeving is het bustripje zeker waard. De opkomende verkiezingen van de presidente van de staat Oaxaca van zaterdag trekken overal de aandacht. Veel muren van huizen zijn compleet beschilderd met reclame voor kandidaten. Op zondag kan men stemmen, maar vanaf vanavond 12 uur is er nergens drank meer verkrijgbaar zodat mensen nuchter zijn om te stemmen en er geen opstootjes ontstaan. Hier kun je ook duidelijk aan merken dat de politiek hier zoveel belangrijker is dan in Nederland.

Maandag zijn we met een gids langs een aantal markten in het centrum geweest en hebben daarna de trappen beklommen naar de top van een heuvel die een schitterend uitzicht over de stad Oaxaca biedt. Bijna bovenop de heuvel staat het standbeeld van Benito Jaurez, de Zapotheek die in een klein dorpje in de buurt van Oaxaca werd geboren en in 1958 tot president werd gekozen. Door de hitte was het een zware tocht naar boven, maar dat ben je snel weer vergeten door het ongelofelijk mooie uitzicht over de stad Oaxaca en de omringende bergen.

Gisteravond ook voor het eerst het nachtleven van Oaxaca verkend. Na een drankje te hebben gedronken op een dakterras onder de sterrenhemel en met uitzicht op de verlichtte Santo Domingo kerk en het vuurwerk, gingen we naar Bar Central (de place to be voor toeristen en locals). Hier voelden vooral Ian en ik ons niet erg op onze plek met onze Nederlandse dansstijl, aangezien iedereen de sierlijke salsa danst. Misschien deze week maar een lesje salsa in plaats van buikdans?!

Ellen: " Lieve instant moeder....."

Maar nu ben ik al bijna een week in San Christobal bij mijn nieuwe tijdelijke familie. Ik heb een erg lieve instant moeder, die het als haar ultieme doel ziet mij 10 kilo zwaarder weer naar Nederland terug te laten keren. Als ik in mijn beste Spaans vertel dat ik voor ontbijt niet perse 2 tosti´s, yoghurt met meloen en muesli, een milkshake en rijstepap hoef, schijnt ze dat niet te begrijpen ( kan natuurlijk ook aan mijn Spaans liggen...) Ook de kinders zijn erg lief en krijg ik maar geen genoeg van de spaanstalige Sponge Bob.

San Christobal is een heel mooi, schattig en gekleurd stadje. Het enige kleine nadeel is dat het regenseizoen heeft besloten een maand te vroeg te beginnen. ´s Ochtends, als ik in een klaslokaal zit, schijnt de zon naar hartelust, maar op het moment dat ik mijn voet over de drempel zet, begint het keihard te regenen. Daar gaat mijn zorgvuldig opgebouwde bruine teint....

Ik werk bij een organisatie die zwangere vrouwen opvangt die geen steun van man, familie of gemeenschap krijgen. Ze worden voorbereid op de bevalling en de opvoeding van hun kindje en ook worden er workshops gegeven waardoor ze na de tijd wat geld kunnen verdienen en financieel onafhankelijk kunnen zijn. Mijn taak is het helpen bij de opvang van de kindertjes tijdens de workshop en wat administratieve en vertaalklussen klaren.

Het enige probleem voor mij is dat er niet zo veel vrouwen zijn bezwangerd op het moment en het dus niet heel druk is. De kinderen zijn er maar een paar middagen per week, dus zo heel hard hoef ik ook nog niet te werken.... Al ga ik deze week wel al mijn creativiteit naar buiten laten komen en een naar verwachting prachtige muurschildering creëren. Ook ga ik in de ochtenden nog meer Spaanse lessen volgen om mezelf eindelijk iets beter verstaanbaar te maken.

Sandra: ".....volgestopt met eten...."

Mijn lessen Spaans zijn dan eindelijk begonnen... Anders dan verwacht.. ik krijg individueel les! 4 uur per dag, dus das best wel intensief. Ik vind het jammer dat ik niet in een klas met meerdere mensen zit, maar jah, ik was de enige leerling op niveau 0.. Dat m'n leraar dan toevallig de charmante salsaleraar van de school is maakt ook wel weer een hoop goed, hihi! Er zijn veel buitenschoolse activiteiten wat heel relaxed is na 4 uur nonstop blokken. Vandaag hebben we salsales gehad en o wee.. als ik terug kom naar Nederland, dan ga ik losss!

Het Spaans leren is nog best lastig... Ik kan de hele dag niet anders dan Spaans praten, want niemand praat Engels, ook de mensen op de talenschool niet.. Soms is dat heel irritant, maar ik leer 't wel lekker snel!

Yvon: "Echt een paradijs...."

Ik zit werkelijk waar in de middle of nowhere, in de diepe jungle van Mexico. Geen communicatiemogelijkheden, behalve mogelijkheid tot het ontvangen van smsjes op de uitkijktoren in het Sian Ka´an visitor center die over de prachtige lagoon uitkijkt.
De avond voor dat ik naar het Sian Kaan vertrok heb ik nog kennis gemaakt met de echte Mexicaanse tequilla´s die ik met een Amerikaan uit het hostel heb genuttigd. In Nederland moet ik er niets van hebben, maar hier zijn ze echt lekker!
Voordat ik naar het reserve ging moesten we eerst een groep Aziatische backpackers oppikken in Tulum van Gap Adventures. Eenmaal in het reserve is het echt een paradijs, ik kan het niet uitleggen, daarom verwijs ik jullie ook echt even naar de foto´s!
Op mijn werk zijn 3 grote rieten hutten, 1 van de accomodatie, 1 met een museum, en 1 met de receptie/souvenirwinkel en het restaurant (waar eigenlijk nooit iemand eet).
Er is een grote uitkijktoren die over de lagoon uitkijkt wat een grote publiekstrekker is.

De gasten zijn voornamelijk backpackers, maar ook veel oudere amerikanen, en zelfs nederlanders waar ik van de week mee in gesprek kwam. Ik leer veel leuke mensen kennen. Ik ben van de week door een paar italianen uitgenodigd bij hun in OM beach te komen om lekker italiaans te eten bijvoorbeeld. Vandaag is er ook een duitse jongen bij ons op het sian kaan gekomen die een tijd blijft om enquetes van de bezoekers af te nemen voor een duits project voor zijn international tourism management course.
Mexicanen eten3 keer per dag tortilla´s, maar ik eet fruitplatters en savonds een tortilla met ham en kaas en een beetje salsa, of een sandwich, want dat eten ze hier savonds, ook eet ik wel ei smorgens. Na 12 dagen fulltime te hebben gewerkt, even 3 daagjes vrij, en de jungle uit! De afgelopen week heb ik met Stephanie en Marleen gewerkt, en dat was erg gezellig! Mijn bazin Miriam is ook langsgekomen, en heeft met ons werkplannen doorgenomen.

Stephanie: "Hard werken: ...kayakken, mountainbiken, snorkelen..."

Afgelopen zondag werden we om 6.50 uur opgehaald in Cancun door een gids, om naar het Sian Ka´an reservaat te vertrekken. In Tulum moesten er toeristen opgehaald worden voor de tour en was er geen plek voor ons in de bus. Na een uur wachten kwam Daniel, één van de medewerkers van het bezoekerscentrum, ons ophalen. We dachten dat we toen al afgelegen zaten, maar zagen tenminste nog hotels. Toen we naar het bezoekerscentrum reden bleek dat we écht in de middle of nowhere zaten!
Het bezoekerscentrum staat midden tussen de palmbomen en er is voor de rest niks te bekennen. Wel heel mooi. We kregen één van de zes kamers die het bezoekerscentrum heeft. Er staan twee bedden in met klamboe en één kast. Het zou dus al moeilijk worden allebei onze spullen kwijt te kunnen.

We verkenden de omgeving van het bezoekerscentrum en al snel bleek dat hard werken hier niet bestaat. Daniel en Marcos zijn de twee medewerkers waar wij mee moeten werken. Zij voeren echt de hele dag niks uit. Het is een open informatiecentrum voor toeristen en daarnaast zijn er 6 kamers die verhuurd kunnen worden, de tours vertrekken vanaf daar en het is de bedoeling dat het restaurant in werking komt. Wij zijn er voornamelijk om overal een beetje structuur in te krijgen... zodat er meer gedaan kan worden als een beetje rondhangen. Vandaag hebben we ´gewerkt´. We zijn begonnen met een duidelijk werkrooster te maken. Dat kenden ze niet, ze deden maar wat. We werken allemaal 12 dagen en dan zijn we 3 dagen vrij. Het is dus nodig om dat ff op papier te zetten, zodat we elkaar afwisselen. Lijkt logisch...maar hier niet hoor.

Daarna zijn we vanmiddag een boottochtje door de lagune gaan maken. We moeten toch het gebied leren kennen...erg zwaar dus allemaal...haha

Daarna zijn we nog even aanwezig geweest op het bezoekerscentrum em eventuele bezoekers te ontvangen. En dat was de ´werkdag´. Morgen gaan we proberen de administratie op orde te krijgen. Kladpapier en belangrijke rekeningen liggen hier gewoon door elkaar ergens in een kast...genoeg te doen hier dus.
Donderdag komt er een gids met 1 toerist om een tour te maken van 7 dagen. Wij gaan dan waarschijnlijk steeds mee, zodat wij ook het gebied, dieren en planten leren kennen. Dan kunnen wij straks ook die tours geven. Nu is er namelijk geen gids op het centrum en als mensen niet gereserveerd hebben kunnen ze dus geen tour maken als ze langskomen.

Wij gaan vanaf donderdag dus waarschijnlijk mee kayakken, mountainbiken, snorkelen in cenotes, ruines bekijken..... zwaar werk hè.

Marleen: "Back to basic...."

De reis was erg lang, we moesten ook nog een tussenstop maken op Miami omdat we geen genoeg brandstof meer hadden! We werden opgehaald van het vliegveld. Er stond een Mexicaan klaar met een bordje met onze namen erop!

We volgen nu een Spaanse talencursus van een week. Wat zijn hier veel Amerikanen zeg! Het strand is hier echt prachtig: heel wit en de zee is erg blauw. Playa heeft een gezellig centrum met vele leuke winkeltjes en gezellige restaurantjes! We ontbijten elke ochtend bij onze ¨gastmoeder¨. En praten dan gezellig in het Spaans! Vrijdag vertrekken we om 3 uur naar Cancun, waar we worden opgehaald voor de orientatiecursus van onze stage. Heb er zin in...

Ik ben gister aangekomen op het reservaat! Back to Basic... Het is er echt super mooi.. Maar wel heeel stil. Is even wennen. We zitten echt in de jungle! Dus de eerste nacht slapen was echt eng.. om 7 uur is het donker en durfden we onze kamer niet meer uit!!! Vanacht slapen we in Tulum. In een gewoon huisje. Nou ja, ook niet zoals thuis! Ja... heb even een soort van shock! Er werken daar nog 2 andere mensen, die geen woord Engels spreken. Ik moet hen Engelse les gaan geven in het Spaans hihi, wel erg goed voor mijn Spaans. Verstaan gaat al super goed alleen het spreken is nog moeilijk. Maar dat komt hier vast wel goed! Het reservaat ligt 20 km van de bewoonde wereld af. Gelukkig mogen we gebruik maken van de auto. Nou ja auto het is een truck.

Elke maandag doen we promotie in de Hotelzone. Gewoon langs gaan met onze folders en dan zorgen dat ze het bij de receptie zetten zodat de toeristen het mee kunnen pakken. Ik heb al een paar keer Engelse les gegeven aan de jongens. Er is nu een 3e jongen komen werken. En die heeft ook echt Engelse les nodig! Dus weer een leerling erbij. Verder was het van de week volle maan dus zijn we ‘s avonds weer naar het strand gegaan, echt mooi! Hebben we lekker een strandwandeling gemaakt samen met Marcos en met Aldo. We zijn echt blij met onze Aldo! Hij helpt ons met alles en is onwijs aardig! Hij werkt voor Ragatours, en die doen de boottours vanuit het centrum waar ik werk. We hebben eergisteren een boottour gemaakt, was echt heerlijk. Lekker 2 uur in een boot, en das werken he... Ja het is natuurlijk erg belangrijk dat we het gebied erg goed leren kennen en dat moet natuurlijk met de boot!