|
Lees hier de ervaringen van vrijwilligers die in Honduras hebben gewerkt! Diana: Jungle programma |
|
Diana: "Wat een sensatie om hier te mogen zijn..." Het is maandagochtend als ik vroeg wakker ben lekker ontbijt en Rafael me ophaalt. Hij brengt me naar de basislodge in de stad waar ik met een oude legertruuk naar de lodge in de bergen gebracht word.Daar aangeomen komt Oscar op me af en brengt me naar de slaapplaatsen.Dikke pret een 6 persoonskamer samen. Na een uur staat Johnny naast me want we gaan raften en ik moet mee...haha wat een straf. Op pad dan maar, we klimmen , hiken, spingen van rotsen en gaan bodyraften. Dan komen eindelijk de raftbootjes eraan en gaan we met de groep verdeeld in 3 bootjes naar beneden terug. Het ging prima tot we bij de rapid kwamen die vertaald de poort naar de hemel heet.... nou zegt dat al iets natuurlijk.. maar goed, klaar???? SI!! |
 |
|
 |
We gaan , en natuurlijk we slaan om en ik kom onder de raft terecht! trek mijn twee passagiers direct terug naar de raft..het was een reflex...weet ook niet waarom ik dat deed. Vraag of ze okay zijn en zoek Johnny de gids..Hij komt ook weer boven. Een dame was helemaal de klus kwijt maar is toch de raft weer in gegaan en dus gaan we weer verder down de river. Geweldig, helaas duurde de rafttoch zelf maar een half uur. Ik ben in totaal 4 uur onderweg geweest en had een mega mega mega ochtend! dan heb ik even tijd om de plek te bekijken waar ik deze week blijf. Het is niet te geloven ik zit midden in de jungle aan een rivier en overal liggen rotsen zo groot als huizen. De toekans vliegen voorbij en nou ja hoe kan ik dit nu omschrijven... alles is van hout, er is een bar 4 prive kamers en 3 Dorm kamers. thats it! Smiddags heb ik dan les en Rafael heeft geregeld dat de lerares naar de lodge komt iedere dag! wat een luxe! Ik maak smiddags kennis met alle gidsen en we eten wat de post schaft! wat overigens erg lekker is. Savonds Zit ik met OScar de eigenaar, Darwin een gids en mijn vriendinntje aan de bar. Verder is er niemand. We drinken een cuba libre , dansen wat en hebben dikke pret! Oscar besluit dat ik geen gast ben en mijn naam wordt van de lijst gehaald. Ik hoef niet te betalen voor mijn drankjes en mag dus met de tochten mee. Om 12 uur ga ik slapen en op het moment dat ik mijn kussen raak ben ik weg, wat een dag, wat een leven, wat een sensatie om hier mogen en kunnen zijn! |
|
Ella: " Geduld groeit met de dag....." Op het werk zijn we nu met twee vrijwilligers, Justin en ik en dat blijkt ons zeer goed af te gaan. We worden meer en meer gewend aan de kinderen, zij aan ons, en ik put veel meer voldoening uit het werk. Het leren lezen van Jaqueline blijkt een heel moeilijke taak te zijn, en mijn geduld groeit met de dag! Verder is het verbazend te weten dat de kinderen nog nooit van Afrika, Azie of een van de andere continenten hebben gehoord. Soms nemen we de kinderen mee naar de rivier, en dat is werkelijk een plaats uit de tarzanfilms! Na een kleine wandeling op in de bergen, kom je aan een waterval die neerstort in een soort natuurlijk kristalhelder bruisend waterbad, dat daarna verder stroomt langs gladde grote rotsen. Lianen hangen over de rivier en als je omhoog kijkt wordt het bladerdak gevormd door palmbladeren en allerlei soorten tropische bloemen. Ietsje verder afwaarts komen er natuurlijke warmwaterbronnen in de rivier wat een heerlijke temperatuur maakt. Er zijn ook bepaalde plaatsen in de rivier waar je niet kan komen wegens de verschroeiende hitte. Het is gek te beseffen dat dat zomaar uit de grond komt, zo'n enorme hitte. De kinderen stormen steeds naar de helblauwgroene poel waar het ongelooflijk frisse water van de rotsen klaterd, klimmen vervolgens naarboven en springen met veel gekletter naar beneden. Het is overheerlijk!!! |
 |
|
 |
We hebben elke dag op het project wel 10 kinderen die normaal ´s morgens naar school gaan maar die dag niet gaan omdat er of geen school is, of ze die dag geen zin hadden. Bij de hele arme families moeten de kinderen vanaf hun drie jaar in het veld mee gaan werken omdat ze anders niet genoeg verdienen. Het probleem ligt dus vooral bij de ouders, die wegens een gebrek aan eigen educatie, niet veel waarde hechten aan de educatie van hun kinderen omdat ze niet beseffen hoe belangrijk het is tenminste een basis te hebben. Nu kunnen wij onmogelijk tegen de ouders zeggen hoe ze hun kinderen moeten opvoeden omdat ze zich niet graag de les laten spellen door een "rijke gringo die in zijn land geldbomen heeft groeien en alleen maar moet plukken" Het gevolg is natuurlijk een steeds wederkerende spiraal van armoede, wat ongelooflijk frustrerend is om te moeten toezien. Met een beetje verandering van mentaliteit zou er al veel kunnen verbeteren, maar die verandering neemt heel erg veel tijd in beslag. |
|
Martine: "Koude douches en briljante ideeën..." Ondertussen houd ik mij met de kindjes bezig door te knutselen, spelletjes te doen,... Leuk, maar vermoeiend, mede door de hitte. Die koude douches kunnen me hier echt niet meer bommen! Maar tis wel een goeie workout, want loop al een paar dagen met spierpijn rond! :-s |
 |
|
Het werk op het Rode Kruis is heel wat minder vermoeiend. Ik zit er lekker in de airco mijn werk te doen...: apotheker spelen door op alle medicatie de indicatie en de dosis schrijven. Was wel interessant om te zien in hoeverre geneesmiddelen, specialiteitsnamen en firma's overeenkomen met die in België. Ze zouden daar beter echt iemand aannemen die wat van medicatie kent, want er waren al mensen bezig geweest met de medicatie te rangschikken volgens indicatie, maar ik denk dat er redelijk vaak gegokt werd.... Ze hadden bijvoorbeeld citalopram (antidepressivum) bij de ontstekingsremmers geklassificeerd, ciprofibraat (cholesterol) bij de antibiotica, en ga zo maar verder. Amai, benieuwd of de mensen ook daadwerkelijk van hun klachten af geraken op die manier!! Haha... |
||
| Jeanne: "Om half 8 's ochtends danspasjes leren...." Vorige week maandag ben ik begonnen met m'n Spaanse lessen. M'n lerares is erg leuk en grappig waardoor de lessen erg snel gaan. We hebben allemaal individuele lessen van 2 keer 1,5 uur met een pauze van een half uurtje. De lessen beginnnen om half 8. De school is erg klein wat eigenlijk wel heel leuk is aangezien je dus iedereen bij naam kent en nieuwe studenten direct worden opgemerkt. M'n eerste les begon goed. Karla vroeg me of ik van dansen hield. Zei haar dat ik daar wel van hield maar dat ik de salsa of meringue niet kan. Ze zou me wel even het eea gaan leren. Het komt er dus op neer dat ik om half 8 's ochtends met haar danspasjes stond te doen..... Ze vond alleen wel dat ik iets enthousiaster moest dansen. Heb haar er toen aan herinnerd dat er en geen muziek was en dat ik net m;n bed uit was!! Was in elk geval een goed begin van de week. |
 |
|
| Het gezin waarbij ik woon is erg aardig en het eten is prima alleen wel erg zwaar. De lunch en avondmaaltijd bestaan meestal uit rijst, bonen en gebakken banaan. Soms krijg je er ook nog wat pasta bij. Geen "low-carb" dus....Verder eet men haast geen groentes. Heb dus maar besloten om te ontbijten met mango's. Raap ze letterlijk elke ochtend van de grond voor m;n kamerdeur aangezien daar een reusachtige mangoboom staat. Kijkend naar hun dieet vind ik het ook niet heel vreemd dat Hondurenas over het algemeen erg dik zijn. Verder blijven Hondurenas zeggen dat het zo warm is. Que Calor!! Dacht dus eerst dat het wellicht een uitzondering zou zijn dat het zo warm is (ongeveer 35 tot 38 graden + hoge luchtvochtigheid). Ben er nu achter dat het normaal is dat het zo warm is. Ben er al goed aan gewend geraakt, zelfs aan al het zweten...hihihi. |
||
 |
Afgelopen weekend ben ik naar het Parque nacional de Pico Bonito gegaan. Dit is een nationaal park vlakbij La Ceiba dat bestaat uit een regenwoud. Ik ging met 3 Amerikanen en een lerares. Hebben vrijdag eerst een wandeling maken naar een waterval waar we konden zwemmen. Hebben in de lodge gegeten en gedronken en de volgende dag ben ik gaan Canopy'en. Dit houdt in dat je in een soort van abseilharnasje aan een control aan een kabel hangt. Deze kabels zijn gespannen over bv de rivier of op hoogte tussen bomen. Als een soort van Jane opzoek naar Tarzan ga je dan van de ene boom naar de andere... Erg gaaf was het. We hadden 3 gidsen bij ons die ons ook van alles vertelden over bepaalde (medicinale) planten en dieren. |
|
| Marloes: " Pepernoten als afscheid..." Maandag om 8 uur begon mijn vrijwilligerswerk in Casa del Niño (hier wonen alleen maar jongens). Ik werd meteen al verwelkomt met drie armbandjes (maken ze zelf, erg leuk) en later nog een kleurplaat. In Casa del Niño bleek ook een Belgisch meisje, Joke, te werken. Gisteren had ze haar laatste dag, na er een half jaar te hebben gewerkt. We hebben dus tot aan gisteren elke dag daar samen doorgebracht. Er wordt van je verlangt dat je er elke ochtend een paar uur bent en 's middags ongeveer twee uur. Joke heeft in dit halve jaar een programma opgesteld om een aantal weeskinderen wat extra les te geven (zij is ook lerares). En ze heeft het echt super gedaan, helemaal als je ziet wat het niveau hier is!! Echt verbazingwekkend laag!! |
 |
|
 |
Vandaag ben ik dus verder gegaan met haar programma (heb een eigen lokaaltje, wat een luxe!). Het was erg gezellig, alleen ik merk nu toch wel erg dat mijn Spaanse woordenschat en gramatica ontbreekt. In Remar gaf ik altijd Engelse les, en hier begrijp ik de kinderen toch vaak niet. Zo bleek dus dat een jongentje mij gisteren heeft uitgescholden, haha! Maar ik kon er niks van verstaan, gelukkig sprak een oudere jongen hem daarop aan! |
|
Linda: "Cursus ritmische gymnastiek..." Heb mijn plekje gevonden. Heb het ontzettend naar mijn zin op mijn werk. Ik werk op een school voor kinderen met een verstandelijke of lichamelijke handicap. Ik ben een soort van onderwijsassistent. Ik vind het zo geweldig werk. Die kinderen zijn zo vrolijk, zo vol van energie dat maakt me echt blij en gelukkig om die kinderen zo te zien. Ben blij dat ik daar mag werken. Ik help de kinderen met rekenen, met schrijven met van ales eigenlijk. Ze komen ook echt naar me toe als ze vragen hebben. |
 |
|
 |
Vanaf deze week heb ik ook elke middag 2 uur Spaanse les. Kan nog wel wat extra les gebruiken en vind het ook leuk om het te leren. Denk dat ik volgende week ook nog gewoon 2 uurtjes per middag doe.. de tijd gaat namelijk zo snel voorbij.
|
|
Liesbeth:" Caraibische sfeer en veel gezelligheid..." Mijn reis ging heel makkelijk en 20 uurtjes vliegen viel reuze mee. Het eerste wat me opviel toen ik landde in Honduras is dat de mensen hier extreem aardig zijn en vrolijk. Ik ben nog geen serieus iemand tegengekomen hier. Veel lol dus. Ik woon nu bij een familie en ze zijn aardig,, maar spreken alleen maar spaans, dus ik heb al aardig wat geoefend. Op mijn Spaanse school zitten op het moment maar 4 mensen, maar dat is reuze gezellig. Een oudere man, een jongen uit Noorwegen en een meisje uit de USA. De leraren zijn geweldig, allemaal mijn leeftijd en helemaal gestoord haha, prettig dan. We zijn al een paar keer uit eten geweest, en twee keer naar een soort lodge in de bergen, waar je kan zwemmen in een soort natuurbad midden in de rotsen. Het is hier zoooo mooi!!! |
 |
|
 |
Overal zitten papagaaien en ik heb er al twee gezien die konden praten. Dan komen ze op je tafel zitten en beginnen echt 20 x achter elkaar "hola, hola" en "hello, hello" te zeggen. Je voelt je zeg maar schuldig als je niets terug zegt haha! Ze hebben hier ook hele grote vlinders en rare mooie vogels die je de hele dag hoort zingen. Echt een tropengeluidje zeg maar. Vandaag zijn we gaan raften in de rivier hier. Eerst moesten we over rotsen klimmen en afspringen en daarna de raft in. Wij waren echt slecht, gingen telkens de verkeerde waterval af en bleven steeds boven de waterval hangen op een steen. Ik was de enige die er uit gekiept was, maar ik vond het wel grappig. ( de guide overigens niet haha ) Gisteren heb ik ook voor het eerst kunnen genieten van het latino-uitgaansleven. Ze dansen hier allemaal reggaeton, dus heb me daar maar helemaal op gestort ipv salsa. We waren met z`n vieren, de baas van de school was er ook bij. Die is echt helemaal gek joh, ook weer op een goeie manier, want hij neemt me overal mee mee en ik kan zooo met hem lachen om niets. |
|
Ik heb hier al zoveel mensen leren kennen in deze drie dagen. Natuurlijk niet zo leuk als jullie allemaal...haha...nee, echt veel leuke open minded mensen. Vanavond gaan we met een local eten in een soort van caribische restaurant en de guide van de rafttrip gaat daar pergusie spelen, de wereld hier is klein, je kent zo iedereen, dus wij gaan daar even lekker met de voetjes van de vloer. Het eten hier is overigens heerlijk, echt geweldig, en goed vega ook. Volgend weekend ga ik naar een van de caribische eilanden voor de kust hier. Daar schijnen veel reizigers te zitten en het schijnt een echt relax-eiland te zijn, met overal witte stranden, palmboompjes, terrasjes, hangmatten. Echt grappig, hier in de stad hangen overal hangmatten waar je op kan liggen. De sfeer is heel tropisch met veel barretjes met lekker swingmuziek en rieten dakjes en terrasjes bij het strand. Weet je, alles is heel lelijk hier en dat maakt het zo verschrikkelijk mooi en gezellig! |
 |
|
