Kies een ander label
Suzette: vrijwilligerswerk in Nicaragua
Maandag had ik mijn eerste meeting met mijn project. Er waren ook nog twee andere nieuwe meiden dus we hebben met ze 3e en de leider de schooltjes bezocht. Hier had ik me wel iets anders bij voorgesteld. Het was nog armer dan verwacht en sommige schooltjes bestonden echt uit niets dan een paar muren. We werden wel vrolijk toegezongen door alle kinderen in de klasjes met een liedje op de melodie van Vader Jacob!
De meeste schooltjes lagen erg afgelegen van Granada en je zag gewoon dat het nodig was dat die kindjes iets van onderwijs kregen! Ik ben ingedeeld in het schooltje het dichtste bij Granada, dus ik kan er iedere ochtend naar toe lopen! Ik ga deze weken helpen met de handenarbeid en de sport klassen samen met een spaanse jongen. Ik heb dus te maken met alle klassen (1e klas t/m 3e klas basisschool, ongeveer de leeftijd van 5 tot 11). Echt super, maar ook wel super vermoeiend! De sportklassen worden gehouden in de open lucht en dat is ontzettend heet. Maar je merkt zo erg dat die kinderen schreeuwen om aandacht en liefde en dus denk ik dat ik zeker van toepassing ben hier! Al vanaf de eerste dag werd ik platgeknuffeld en wilde iedereen me hand vasthouden (en nou heb ik er toch echt maar 2! Haha). En aangezien niemand hier mijn naam normaal uit kan spreken, stel ik me voortaan maar voor als: Soezzy!
De kids hebben les van 8 tot 12, maar wij zijn er van half 10 tot 12. En de andere vrijwilligers werken allemaal in een aparte klas, maar tijdens die uren nemen ze steeds een kindje apart om daar het lezen, schrijven en rekenen mee te oefenen. Want de meeste klasjes bestaan uit zo´n 40 kids (echt niet voor te stellen!!), dus de juf heeft niet echt tijd om ze apart de aandacht te geven die ze nodig hebben. En daar zijn wij dan voor! De kindjes zijn echt allemaal even schattig, maar soms net apen! Ze klimmen echt op alles, gillen in het rond en vechten soms echt te ernstig met elkaar! 
Dat is dus niet 1 klap, maar gewoon echt een erg gevecht! Moest er wel echt even aan wennen de eerste dag! Het is best lastig voor de juffen om goed met die kids te werken, want ze hebben echt een concentratievermogen van 0. Maar naar mijn mening pakken ze het ook niet altijd even slim aan. In een handenarbeid klas zat een jochie apart met zijn tafeltje van de rest en hij was ongeveer de enige die echt super goed zijn handenarbeiddingetje aan het maken was. Zeurde niet en praatte zelfs met de woorden alsjeblieft etc. En toen ging er 1 ding mis en kreeg hij gelijk weer de schuld van alles. Misschien is het wel een raddraaiertje, maar het is zo niet goed om hem apart te zetten! Maargoed, daar ben ik hier niet voor. Kan mijn dingen uitten tijdens de sportklassen en artklassen en dat bevalt me erg goed! Moet nog wel wat oefenen met mijn spaans, maar dat gaat hopelijk na dit project echt wat beter. Heb iig genoeg oefen materiaal!
Ben dinsdag ook gelijk met een andere vrijwilligster en 6 kids naar de tandarts geweest! Nou dat is ook een verhaal apart. Dat gaat er zo anders aan toe dan hier en er werden wel goede materialen gebruikt, maar het kan zeker cleaner! Er werd water uit de kraan gebruikt om te spoelen tijdens het boren en iedere keer werden de instrumenten gewoon afgenomen met een klein doekje. Het was hartverscheurend om al die kleine peuters te zien! Voor de jongste 3 (6, 7 en 8 jaar) was het de eerste keer dat ze de tandarts bezochten. En aangezien ik mee de praktijk in was gegaan, lieten ze me alles zien! De tanden waren echt allemaal zwart! En bij sommigen was een deel weggerot! Ze kregen dus allemaal verdovinsspuiten, wat ze totaal niet beviel! En bij sommigen moesten er zelfs wat tanden getrokken worden! Huilen, schreeuwen en veel pijn! Maar zo goed dat ze eindelijk, met behulp van alle donaties, de mogelijkheid hebben om uberhaupt naar een tandarts te gaan!