Suzanne: vrijwilligerswerk in weeshuis Apanga in Nepal

Heb het gevoel dat ik al wel 100 verslagen had kunnen schrijven, zoveel indrukken doe ik hier op. Ik dacht me redelijk voorbereid te hebben, maar eenmaal hier raakte ik toch echt in een cultuurshock. Ik kende het niet, in Midden-Amerika heb ik daar geen last van gehad. Alles is anders, het leven hier komt zo overweldigend op me af. Overal lopen koeien, kippen, eenden en honden op de weg (wel een vredig gezicht eigenlijk om te zien, dieren en mensen samen!) Overal is het vies, mijn handen blijf ik wassen. Het verkeer is een chaos.. Mijn eerste rit vanaf het vliegveld naar het gastgezin was alsof ik in een droom zat.

De tweede dag hebben we met een gids de twee grootste tempels van Kathmandu bezocht. WAUW! De eerste was een hindoeïstische tempel.. Of nouja 1… Er waren er 108! We hebben ook lijkverbranding gezien langs de rivier daar.
De derde dag hebben we twee weeshuizen bezocht met onze gids voor die dag, Shiam, die zelf ook een wees is geweest. Elk huis heeft een manager, een Ama (moeder) en Didi (zus). Zij zorgen voor de kinderen en koken. Er komen op vaste tijden mensen langs om de kinderen les te geven. Ze zien de Hama dan ook als een echte moeder.. en de moeder noemt het ook haar kinderen. Gelukkig hebben de kinderen elkaar ook, en natuurlijk veel liefde van alle vrijwilligers die langskomen.
Die middag zijn we boven op een bus omdat de bus vol was, naar Bahktapur gereden. Een leuke belevenis zo boven op die bus zitten en liggen, hadden een mooi uitzicht op de vallei en het ontwijken van de stroomkabels en takken was ook een grappig gezicht. Eenmaal daar hebben we Koninklijke tempels bezichtigd en het stadje zelf natuurlijk. Een heel oud en identiek stadje.. schitterend te zien hoe ze daar leven.

Inmiddels heb ik mijn Nepaleze taallessen afgerond. Ik ben nu aan het werk bij het weeshuis Apanga. We hebben elke week een vergadering met vrijwilligers over dit weeshuis en we hebben een heel enthousiaste groep die er mee aan de slag wil! En als een engeltje uit de lucht: gisteren zijn er twee Nederlandse meiden gearriveerd met Psychologie als achtergrond. We willen nu samen met een Belgisch meisje die onderwijskunde als achtergrond heeft, een programma opstellen voor de kinderen in dit weeshuis. Het heeft voornamelijk te maken met het aanbrengen van structuur in het weeshuis en de jongste kinderen te onderwijzen in schoolvakken (er zijn drie kinderen tot april 2012 in huis, zij doen de hele dag niets en hangen maar wat rond) en ook vooral te begeleiden in hun mentale en fysieke ontwikkeling.  De kindjes zijn zulke schatjes! Om op te eten! Het is in ieder geval een hele uitdaging wat heel veel geduld en tijd gaat vragen. Daarom ben ik nu ook heel blij dat ik hier een hele tijd ben en ik me meer dan welkom voel!!

Afgelopen week zijn we voor het eerst met de weeskinderen van Apanga naar een pretpark geweest. (denk aan een pretpark in Nederland 50 jaar terug) Het was voor hen de eerste keer en wat hadden ze een pret!! Na die dag waren ze compleet gesloopt en hebben ze in de bus terug alleen maar geslapen.