Paulien: vrijwilligerswerk in Chichicorumi

Vandaag voor het eerst lesgegeven. Weet niet wat ze hier dachten maar ik en adam, jongen die ook les gaat geven, kwamen binnen kregen een bordstift in onze handen geduwd en konden gelijk beginnen. Kom ik aan met m´n goedemorgen-spaans. Maar goed ging erg goed allemaal, de kinderen en ook de leraren hebben weer wat bijgeleerd. Toch ga ik volgende week kijken bij een andere community omdat ze daar ook leraren willen en misschien is het daar harder nodig. Hoewel ze hier ook 2 leraren te kort hebben. Chichicorumi is een klein regenwouddorpje, erg mooi en we hebben een geweldige rivier. De community bestaat uit 1 familie van ongeveer 30 mensen. Erg lief allemaal en alles is goed geregeld. Het lesgeven gaat nog steeds goed, en is erg leuk. We krijgen elke dag een andere klas toegewezen omdat niemand engels kan, ook de leraren niet. Ze willen dus dat iedereen een beetje basis krijgt. De leeftijd gaat van 7-8 tot 13-14. Erg verschillend maar erg uitdagend. De groote van de klassen verschillen nogal maar meestal zijn ze niet zo heel groot. 20 kinderen in 1 klas ongeveer. En ik heb een geweldig doel voor het sponsorgeld gevonden! Engelse boeken. Ze hebben hier namelijk wel allerlei schoolboeken over vanalles maar geen engels.

Wat het lesgeven ook ietwat ingewikkeld maakt. Er zijn 58 kinderen op de school dus ik kan voor iedereen boeken kopen. De kinderen gaan waarschijnlijk wel denken dat er alleen maar lieve mensen in nederland wonen want een paar dagen geleden kwam er allemaal speelgoed op de school en dat kwam uit nederland! Maar dat is alleen maar goed. HUP HOLLAND HUP!! Binnenkort ga ik rondkijken waar ik ze kan kopen en wat de beste zijn. Er is al een andere vrijwilliger die naar quito gaat en ze voor mij wil kopen en mee wil nemen hierheen dus dat zou in ieder geval al erg mooi zijn.

De andere vrijwilligers zijn op dit moment een huis voor me aan t bouwen. Wat zijn het ook een schatjes.. Vanwege het regenseizoen kan ik binnenkort de rivier niet meer doorkruizen.

Wat ik nu wel doe normaal, eerst een stuk met de kano dan door het regenwoud en dan nog een stuk lopen met laarzen door het water dan nog een klein stukje regenwoud en de kinderen bespringen me. Maar dat lopen door het water kan dus niet meer binnenkort. En dus gaat de lerares aan de andere kant van het water wonen. In haar eigen huis. Inclusief iemand die voor me kookt. Het is bijna nog luxer dan in nederland. Ik heb mijn eigen rivier om me in te wassen (ok dat is niet helemaal waar) en een toilet (nou hopen dat ie het doet). Misschien komt een andere vrijwilliger, carly (een meisje), bij me wonen. Ze doet namelijk onderzoek voor school en het maakt niet zo heel veel uit waar ze zit en anders zit ze als enige vrijwilliger aan 1 kant van de rivier en ik als enige vrijwillig aan de andere kant. Maar goed eerst moet het huis gebouwd worden. Het frame is er al, er zijn al een paar muren zodat er 1 kamer is nu (die ik mezelf al heb toegeeigend), nu de rest nog. Maar het optimisme reikt hier tot de hemel. Dus de mensen hier zeggen dat het in 2 dagen gedaan kan zijn. Maak dat 2 weken. Maar goed ik denk dat mijn huis er komt.