Mette: Spaanse les Bocas

De afgelopen week veel naar het strand geweest (er zijn hier echt ziek mooie stranden), terrasjes op het water gepakt en lekker op school gechilld, echt een hele chille school met overal hangmatten en alle klaslokalen zijn gewoon buiten, en een huiskamer met keuken waar je altijd terechtkan enzo, heel leuk dus. En ik moet toegeven dat ik eigenlijk ook best veel uit ben geweest! Ik dacht van tevoren: naaaah, zo'n reis, he, dan ga je niet echt uit, misschien meer beetje chillen met mensen, maar nee hoor, die biertjes willen hier wel. Nouja, best gezellig hoor... Op school wonen ook allemaal gezellige mensen dus als we niet uitgaan koken we soms met z'n allen en chillen we hem met een muziekje in de hangmatten. Heel relaxed.

De Spaanse lessen gaan wel goed! Althans, vooral vorige week best veel geleerd, deze week iets minder want heb andere klasgenoten en andere leraren, is weer ff wennen, maar op zich gaat het allemaal prima. Ik spreek hier wel veel minder Nederlands dan in Spanje, dat is wel een pluspuntje toch? Echt veel Spaans en Engels.

Ik slaap dus in een Bed & Breakfast maar daar zit ik nooit, ik ontbijt er niet eens... Ik kom echt alleen thuis om te slapen en verder leef ik op school of bij Rein en Judith. Nou ja, op zich helemaal prima hoor!

Zondag ging ik op een boottoer met wat mensen van school. Dolfijnen gespot en de meest prachtige stranden gezien, gesnorkeld enzo. Was heel leuk! In 3e week in Bocas heb ik meegewerkt aan een prachtig vrijwilligersproject. In een soort Indianendorpje in een suburb van Bocas woont een familie van 100(!) personen, allemaal nageslacht van 1 oma die daar gezellig rondstrompelt. Die mensen hebben geen stromend water, geen elektriciteit, en geen geld voor school (hallo cultuurshock). Het is daar een grote vuilnisbelt, de mensen zijn vies en hebben huidaandoeningen, maar het zijn denk ik de geweldigste mensen die ik ooit ontmoet heb. Ik heb daar met nog 4 anderen van de Spaanse school elke dag lesgegeven, vooral Engels en ook wat karate en we hebben ze de macarena geleerd.
Ik kan gewoon niet beschrijven wat het met me gedaan heeft. Die kinderen waren zo dankbaar dat iemand ze iets leerde, ze letten zo goed op en wilden steeds maar meer leren. Als we ze vroegen of ze iets haatten of niet leuk vonden, konden ze letterlijk niks bedenken. Dat is toch prachtig! Het waren echt de liefste, puurste en dankbaarste kindjes ooit. Ik heb in die week ook zo'n band met ze gekregen dat ik ze nu echt heel erg mis eigenlijk. Zou nu zo weer de bus naar Bocas willen pakken en verder met ze werken, maar ik wilde m'n hele plan om te reizen er niet voor opgeven (heb er wel over nagedacht).
Zal er niet teveel over uitwijden ook al kan ik er uren over doorpraten, maar in ieder geval was dit voor mij dus een prachtige ervaring en heb er veel van geleerd.

Verder in Bocas natuurlijk nog even lekker gefeest en veel gekookt en uit eten met de hele groep, was heel gezellig. Gelukking gingen, toen wij weggingen, heel veel anderen ook weg, dus had ik niet het gevoel dat ik heeeeeeel veel achterliet. (behalve dan een hele gave plek en een stel hele lieve kinderen).

Terug