Marieke: Spaanse les in Oaxaca

Mijn gastgezin is echt super lief, ze hebben me zelfs om 10 uur 's avonds in de auto naar het centrum gebracht omdat ze niet wilden dat ik alleen op straat een taxi aan zou moeten houden. Het is wel echt jammer dat ze geen kinderen meer in huis hebben, want ik zou graag wat meer met de lokale jongeren/studenten in contact komen maar ben nu heeeeeeel erg op mijn hoede voor jongens met verkeerde bedoelingen!

Gisteren zijn we met alle 3 studenten van de taalschool en een leraar op excursie geweest naar Zaachila, een dorpje zo'n half uur per bus vanaf Oaxaca. Alleen zo'n busreis is al een beleving op zichzelf. Stel je voor dat de wegen in Mexico niet echt goed onderhouden zijn (vooral diep respect voor de mensen die hier in een rolstoel over de stoepen manouvreren!), tel daar een antieke bus bij op zonder vering... en je voelt je na een half uurtje alsof je in de centrifuge hebt gezeten, haha! Maar de prachtige omgeving is het bustripje zeker waard. De opkomende verkiezingen van de presidente van de staat Oaxaca van zaterdag trekken overal de aandacht. Veel muren van huizen zijn compleet beschilderd met reclame voor kandidaten. Op zondag kan men stemmen, maar vanaf vanavond 12 uur is er nergens drank meer verkrijgbaar zodat mensen nuchter zijn om te stemmen en er geen opstootjes ontstaan. Hier kun je ook duidelijk aan merken dat de politiek hier zoveel belangrijker is dan in Nederland.

Maandag zijn we met een gids langs een aantal markten in het centrum geweest en hebben daarna de trappen beklommen naar de top van een heuvel die een schitterend uitzicht over de stad Oaxaca biedt. Bijna bovenop de heuvel staat het standbeeld van Benito Jaurez, de Zapotheek die in een klein dorpje in de buurt van Oaxaca werd geboren en in 1958 tot president werd gekozen. Door de hitte was het een zware tocht naar boven, maar dat ben je snel weer vergeten door het ongelofelijk mooie uitzicht over de stad Oaxaca en de omringende bergen.

Gisteravond ook voor het eerst het nachtleven van Oaxaca verkend. Na een drankje te hebben gedronken op een dakterras onder de sterrenhemel en met uitzicht op de verlichtte Santo Domingo kerk en het vuurwerk, gingen we naar Bar Central (de place to be voor toeristen en locals). Hier voelden vooral Ian en ik ons niet erg op onze plek met onze Nederlandse dansstijl, aangezien iedereen de sierlijke salsa danst. Misschien deze week maar een lesje salsa in plaats van buikdans?!