Frank: Spaanse les in Nicaragua

Ik ben aangekomen. Na een erg fijne reis, inclusief slapen op een Amerikaans vliegveld, kwam ik aan in Managua, de hoofdstad hier. Na volgens mij de hele rit naar Granada geslapen te hebben werd ik afgezet bij mijn familia die mij met open armen verwelkomden (ik zal binnenkort foto´s van ze uploaden). Er wonen drie generaties in het huis, mama en papa zijn eigenlijk opa en oma, zij hebben drie kinderen waarvan een er ook weer een kind heeft. Alleen de middelste generatie spreekt een klein beetje engels, maar voor de rest is het alleen maar spaans wat de klok slaat, dus ik snap er nog geen hol van.

Het huis waar ze in wonen is vrij groot voor Granadese begrippen volgens mij. Het heeft een hele grote woonkamer en en heleboek kamers boven, waaronder een voor mij en een eigen badkamer, wat volgens mij de helft is van het aantal badkamers in hele huis, beetje genant eigenlijk. Het grappige is dat de helft van het huis geen dak heeft, wat ook normaal is hier, maar het regent hier de komende drie maanden toch niet dus dat is niet zon probleem.

Voor de rest is het hier nogal hot, 30 graden overdag en ´s nachts wordt t niet minder dan 25. Nederlands als ik ben, ben ik natuurlijk ook al verbrand. De mensen hier zijn erg aardig, iedereen lult tegen vreemden en iedereen deelt ook alles met vreemden. Zo kwam ik mijn eerste dag hier een gast tegen die geen woord Engels sprak (en ik nog geen Spaans dus) maar die voor mij wel een kokosnoot uit de boom ging halen omdat hij dat net ook al voor zichzelf had gedaan.