Erwin: vrijwilligerswerk Galapagos Eilanden

In de maand mei ben ik vrijwilliger geweest op de Galapagos eilanden. Ik heb dit gedaan bij de haciënda en het was een geweldige ervaring.
De haciënda ligt op het meest oostelijke eiland, San Cristobal, wat in feite hét eiland bij uitstek is om de zeeleeuwen te zien en te ervaren. Dit laatste vooral tijdens de vele snorkelactiviteiten die je kan doen. Aan het einde van de enige asfaltweg de bergen in begint een zandweg, die je bij de haciënda brengt. Het ligt letterlijk midden in de hooglanden van het eiland. De haciënda zelf bestaat uit twee gebouwen, waarvan een alleen maar bestaat uit slaapvertrekken. De ander heeft ook een keuken, eettafels en een zithoek. Om de haciënda ligt een groot stuk land, waar de koeien, paarden en de ezel grazen. Ook zijn er vele fruitbomen te vinden (passievrucht, sinaasappel, banaan, mandarijn, guave en meer) en in de moestuin worden vele groentes verbouwd, zoals tomaat, komkommer, aubergine en courgette. Deze kan je 's avonds gebruiken in je avondeten.

 
Het werk is zeer divers. Over het algemeen wordt geprobeerd het zwaardere werk in de ochtend te plannen. Dit houdt vooral in dat je gewapend met een machete de natuur in gaat om bomen, planten en struiken te hakken. Een van de doelen is namelijk om de originele vegetatie terug te krijgen. Wat we in feite doen is een stuk bos opschonen van alle niet-oorspronkelijke vegetatie. Als alles "schoon" is, worden nieuwe oorspronkelijke bomen geplant. Hiernaast wordt er ook gewerkt bij enkele lokale boeren. Dit werk kam van alles zijn. Van het helpen bouwen van een huis tot het helpen op een koffieplantage. Ook kan het betekenen dat je een stuk grond vrij maakt van allerlei bomen en struiken. Een andere soort werk is het werken met kinderen. De lokale kinderopvang, INFA, komt langs om allerlei spelletjes te doen. Als vrijwilliger ben je dan vooral de kinderen aan het entertainen en dat is erg gaaf. Dit gebeurt echter niet wekelijks. In de maand dat ik er was, zijn ze een keer langs gekomen.
Na de lunch wordt er vooral gewerkt in en rond de haciënda. Schoonmaken van het huis, werken in de moestuin en het melken van koeien zijn enkele voorbeelden.
In de loop van de middag is het werk klaar en heb je tijd om naar het strand te gaan, koffie te maken, naar het dorp te gaan of uit te rusten in de hangmat met Mio, de kat, op je buik.
Gedurende de weekenden ben je vrij om te doen wat je wilt. Rondom San Cristobal zijn een aantal leuke snorkelplaatsen, waar je voor een vrijwilligersprijs naartoe kan. Ook kan je ervoor kiezen een trip te maken naar een ander eiland. Vaak heb je hier meer tijd voor nodig, maar Geovanny, de eigenaar van de haciënda, zal je die tijd altijd geven.

Het werk en alle ervaringen op de haciënda en de eilanden waren geweldig. Het is een unieke plaats en een unieke kans om de eilanden zo goed te leren kennen. Na vier weken werk en een weekje rondreizen is het vervelend om weer terug te gaan naar het vaste land van Ecuador. Ik kan het iedereen aanraden die zijn reis naar Zuid-Amerika of Spaans lessen wil aanvullen met een mooi vrijwilligersproject.